Rymań z Anią

Z niezawodną, jak zawsze, Anią. Zrobiliśmy sobie plan na wspólną końcówkę soboty i niedzielę, "punkt zborny" ustalając pod Koszalinem. Efektem sobotniego wieczoru było odkrycie doskonałej (DO-SKO-NA-ŁEJ!) knajpy włoskiej w Koszalinie oraz nieplanowana w sumie kąpiel w morzu. Natomiast niedziela - nie ma to tamto - wpadła pięćdziesiątka i to taka, że Ania walnęła swój rekord. 

Pojechaliśmy DDRką "powąskotorówkową" z Gościna, które od kilku lat nie jest już wsią, a "nie bardzo podłym miastem" ;) Świetna wycieczka, wyśmienita jazda po odseparowanych, poprowadzonych fajnymi odludziami, asfaltowymi ścieżkami. Co jakiś czas humor psuły nam pomruki przetaczającej się w okolicy przez cały dzień burzy, ale koniec końców nie zmoczyła nas ani kropla deszczu.

Metę stanowiło śródleśne Jezioro Popiel vel. Studnica vel. Zofianka nieopodal Skrzydłowa. Posiedzieliśmy chwilę, wysączyliśmy piwko, pokontemplowaliśmy przyrodę i sielankowo wypoczywających ludzi, po czym odwrót do Rymania, gdzie obiad w pałacu i omówienie kolejnych planów rowerowych na rok 2020. Miejsce fajne. Szczególnie, że w ogrodzie, obok stolika, przy którym jedliśmy były dwa wygodne leżaczki, z których pokorzystaliśmy. Gdy pani kelnerka niosła deser i trzeba było się z nich zwlec zażartowałem, że idealnie byłoby go zjeść na leżąco. I co? I okazało się, że w tygodniu dojadą małe stoliczki do tych leżaków! :D Aha, oczywiście rowery cały czas pod nosem. Sielanka :)