Kiedy wydawało się, że już nigdzie się z domu nie ruszę po dość męczącym tygodniu i przed kolejnym, podobnym postanowiłem wziąć i przewietrzyć Hankę - jeszcze w takim zimnie na szosówce nie jeździłem. Przez większość trasy pokazywało -5. Ale sucho, bardzo fajnie się jechało.

Najpierw na 3 godziny do pracy. Chciałem wyjechać wcześniej i wybrać się przez Drogę Górską, ale oczywiście za długo się wylegiwałem i Drogą Górską przejechałem się dopiero pod koniec wycieczki.

Po pracy chciałem pierwotnie odwiedzić budowę DDRki na wale przy Jeziorze Dąbie, ale porywisty i lodowaty wiatr niemal dosłownie ostudził moje zamiary i koniec końców schowałem się przed nim w lasach. W okolicy wspaniałej szutrówki między Załomiem a Wielgowem orientuję się, że nie mam zapasowych akumulatorków, a garmin wyświetla "jedną kreskę". Zmieniłem więc plany (chciałem jechać do Reptowa przez leśną przecinkę od parkingu na DW142) i skierowałem się do Wielgowa po baterie. Nie było tu czynnego kiosku, a do biedry nie chciało mi się wchodzić, więc spróbowałem szczęścia w Płoni - udało się. Do baterii paliwko w postaci woreczka M&Msów i prosto do Starego Czarnowa dawną trójką. Ruch spory, nie wszyscy zachowywali rozsądny odstęp, ale dotarłem tam szczęśliwie.

Kolejny etap to jazda do Glinnej, gdzie skręcam w kierunku cmentarza żołnierzy niemieckich i, dalej, do arboretum w Glinnej. To ostatnie mijam bez zatrzymywania i wreszcie wjeżdżam do Puszczy Bukowej. Bardzo skoczyło mi ciśnienie. To co się tam dzieje woła o pomstę do nieba. Tej bandzie, która tym zarządza i ma czelność nazywać się leśnikami historia tego nie zapomni. Całe połacie łysego lasu, Droga Górska obłożona przygotowanymi do wywiezienia stosami drewna. W koło widać ogołocone pagórki, te zielone pokemony tną zdrową, starą buczynę, która tyle lat przetrwała. Warto zapamiętać nazwiska tych, którzy za to odpowiadają z niejakim Brygmanem, który stoi na czele tego pożałowania godnego towarzystwa. Straszne, czegoś takiego nie widziałem odkąd jeżdzę rowerem, czyli pewnie 25 lat.

Bardzo mroźny dzień. A ja miałem dość wożenia dupy samochodem - tak się działo, bo tydzień temu w piątek przeziębiłem się dość mocno i trzymało mnie do środy. Ale wreszcie jazda i to przez moje ulubione Zaleskie Łęgi. A powrót mocno wydłużony, bo nie dość, że Dąbie to jeszcze klepnięcie tablicy w Radziszewie. Świetna jazda, czuje się lepiej niż po jeździe samochodem.

Rano znów przez Zaleskie Łęgi. Nadal trzyma mróz, spokojnie można jeździć, błoto zamarznięte na kamień.
Wieczorny powrót przez Puszczę Bukową. Miałem obawy czy drogi będą śliskie, ale nie. Spokojnie mozna było jechać. Albo po prostu jechałem w nieświadomości szklanki, którą mam pod oponami :)

Rano znów przez zaszronione, spokojne i ciche Zaleskie Łęgi. O niebo lepiej jak przez Walecznych. Trochę rower się usyfił, DDRka prawo-lewo przedstawia obraz nędzy i rozpaczy.
Powrót przez Biedrę na Majowym, a potem, podobnie jak wczoraj, z zawijasem przez Dąbie. Bardzo zimny wieczór - wprawdzie temperatura nie przekraczała -3 stopni, ale wszędobylska wilgoć zrobiła swoje...

Rano przez zamrożone Zaleskie Łęgi. Po południu normalnie, przez Przelotową w towarzystwie jednego, stukniętego, niecierpliwego kierowcy. Zaś powrót przez lidla. Którego? A tego w Dąbiu. Byle do wiosny, niech dzień wreszcie zrobi się dłuższy...

Rano do pracy, z lekko bolącą głową i ze średnim samopoczuciem. Po pracy bez większych zmian. Zahaczam o selgrosa po zakupy na chaczapuri, a potem objeżdżam Bukową, ale w skromniejszym wariancie. Dzisiaj zimno było szczególnie dokuczliwe.

Dzisiaj #globalbiketoworkday, więc dla odmiany postanowiłem wybrać się do roboty rowerem :P

Rano bardzo zimno, poprzeczka ustawiona wysoko. Na Zaleskich Łęgach garminowski czujnik wymierzył mi -11 stopni! O dwa mniej niż wczoraj, a więc rekord zimy 2017/2018 pobity. Ciekawe czy zejdzie niżej?

Jak już wspominałem znów wybrałem się przez Zaleskie Łęgi, żałuję, że nie korzystałem z tych mrozów w poprzednie dni i jeździłem przez Zdroje. Błoto pozamarzało, jechało się wspaniale, bez aut wkoło.

Powrót trasą tradycyjną, a że jeszcze później miałem "wychodne" to i najkrótszą drogą wróciłem do chaty. Wieczorek też mroźny, ale już nie tak jak rano: -6.

Rano padł tegoroczny rekord zimna - nad Regalicą termometr wskazał -9 stopni... Porządnie zmarzłem, rękawiczki już do taki niskich temperatur nie są przystosowane.

Powrót z postojem przy lidlu w Zdrojach - zakupy obiadowo-kolacyjne.

Zwykły, standardowy dojazd do prac. Tempo raczej ślimacze, żeby się zbytnio nie spocić. Ale to i tak byłoby trudno, bo dość zimno, a ja w niedawno zakupionej kurtce z deca, którą celowo wybrałem dość "lekką". Za to świetnie spisują się spodnie ocieplane z lidla, które wróciły do łask - zapomniałem o nich zupełnie. Efekt jest taki, że nie muszę jeździć dodatkowo w kalesonach pod cienkie "lajkry".