Miałem niezłą mobilizację przy jeździe ze Szczecina do Stargardu. Na godzinę przed odjazdem zauważyłem nadciągającą czarną chmurę. W momencie, gdy ruszałem była tuż tuż, więc cisnąłem ile sił, żeby nie zmoknąć. Udało się, suchy dojechałem do celu, ocierając się przy okazji o rekord trasy. ;)

Powrót spokojny, przy pięknej pogodzie. Aż chciało się delektować jazdą.

Wreszcie koniec szallllonego tygodnia. Dzień w dzień dyżury, na które za każdym razem dojeżdżałem (i wracałem) rowerem. Teraz tydzień odsapnięcia, a potem powtórka. Jednak możliwe, że już samochodem - rowerem spóźniam się minimum pół godziny, więc wyjścia innego nie widzę...

Kiepsko, bardzo kiepsko jechało się dziś ze Szczecina do Stargardu. Wyjeżdżałem w padającym deszczu, potem się rozpogodziło, ale jak na złość zatrzymał mnie ślimaczący się pociąg towarowy na Tczewskiej. Straciłem kilka minut, potem męczył mnie wiatr północno-zachodni. Apogeum nastąpiło za Zieleniewem, gdy skończyły się zabudowania z lewej strony. Z trudem utrzymywałem 18-19 km/h, a na wiadukcie nad S10 zaczęło lać. Nie miałem wyboru, musiałem założyć pelerynę, więc pod wiatr pchałem się w tej wielkiej płachcie. Do pracy dojeżdżam dość mocno przemoczony. Wynagradzam to sobie kilogramem dorodnych, słodkich, stargardzkich truskawek. :)

Powrót szybki, znów przez "dziesiątkę".

Wreszcie! Po tylu latach wyeliminowali bardzo niebezpieczne miejsce na DDRce miedwiańskiej, gdzie krzaki kompletnie zasłaniały widoczność na zakręcie. Już ich nie ma.

Droga powrotna przez "dziesiątkę", a to dlatego, że w pracy musieliśmy wykonać pilną operację ratującą życie, więc wyjeżdżałem godzinę później niż zwykle i chciałem jak najszybciej znaleźć się w domu.

Rano tylko 12 stopni! Pierwszy dzień lata! Jazda w długich spodniach, bluzie i wcale nie było za ciepło. To samo podczas późniejszych przejazdów.

Najbliższe dwa tygodnie mogą tak wyglądać jeżeli chodzi o dojazdy. Co będzie dalej? Czas pokaże. :)

Z Igą na plac zabaw i z powrotem.

Wyjątkowo, z powodu kilkudniowej zmiany rozkładu jazdy pociągów, jadę do Stargardu rowerem-podróż pociągiem efekt miała by taki sam (półgodzinne spóźnienie), więc wiele się nie zastanawiałem. :)

Rano do pracy szybko i sprawnie, w drodze powrotnej pan w samochodzie ZS 778AC miał gorszy dzień i za żadną cenę nie był w stanie znieść, że ktoś na rowerze mógłby być szybszy od niego. Bywa. :D

Znalazłem czas na mały wypadzik jeszcze wieczorem. Postanowiłem pojechać do Reptowa przez Wielgowo, przy okazji zaliczając przejazd Nowoprzestrzenną i węzeł Tczewska.

Na drodze między Wielgowem a Sownem decyduję się odbić w stronę reptowskich torfowisk. Tu jeszcze byłem wesół, potem sytuacja nieco się zmieniła. W pewnym miejscu zmyliłem skręt. To znaczy czułem, że powinienem pojechać w lewo, a pojechałem prosto. Czymś co od dłuższego czasu nie przypomniało drogi. Dotarłem do torów kolejowych i czegoś na kształt rowu biegnącego wzdłuż nich (ale nie przy samym nasypie) - momentami rowem dało się jechać, momentami się nie dało i trzeba było przedzierać się przez chaszcze - a to pokrzywy, a to maliny. Gdy nie dało się jechać oznaczało to, że albo w rowie było błoto albo woda. Cała masa wody - przy prowadzeniu roweru sięgała niemal po osie. W końcu, przemieściwszy się w ciągu 10 minut o 200 metrów decyduję przejść przez tory kolejowe na drugą stronę z nadzieją złapania drogi Zdunowo-Niedźwiedź. Przechodzę, krzaków mniej, ale po chwili trafiam na głęboki i szeroki rów wypełniony wodą. Decyduję się na przejście po rachitycznej gałęzi, która oczywiście natychmiast się łamie, a ja wpadam do pół łydki do brudnej wody. Dalej znów pokrzywy, już nawet nie zwracam uwagi na ich oparzenia, potem cała masa malin - boję się o opony, więc biorę rower w górę, co i tak jest bez sensu:) Czas jest nieubłagany - coraz bliżej zmierzchu, a ja nie bardzo wiem jak się z opresji wykaraskać! Koniec końców trafiam na zarys ścieżki, którą zaczynam kierować się na wschód, ku Reptowu. Docieram pod ambonę myśliwską i dostrzegam na łące ślad kół samochodowych. Teraz już idzie z góry - wyjeżdżam na skraju Niedźwiedzia i dalej, przez Jezierzyce i Świętochowskiego dobijam do celu.

Pierwszy raz zdarzyło mi się, że przed odstawieniem roweru muszę zajechać na myjnię, gdzie pod ciśnieniem usuwam zwały błota z roweru.

Szkoda, że nie da się zmyć z nóg bąbli i zadrapań. :P

Ale przygoda fajna. Faaajna... :)