Po wyjątkowo słabym rowerowo tygodniu rozruszałem członki. Mimo wszystko jechało się średnio, mam wrażenie przechodzenia jakiegoś choróbska w fazie subklinicznej: apatia, nudności, niechęć do aktywności i jeszcze problemy z zębem. A może to po prostu zmęczenie tym rokiem? Niemniej jednak w czasie jazdy zapomniałem o tym wszystkim i cieszyłem się złotą WRESZCIE jesienią. Dzień obfitował w momenty, gdy wychodziło słońce.

Pojechałem do Trzebieży, tam posezonowa pustka. Bardzo fajnie. A powrót nieznaną trasą przez Drogoradz. Równie fajnie.

Szaro, buro i ponuro. W dodatku zajęcia dodatkowe - więc tylko przejażdżka do sklepu i to na miejskim.