Stargard

Dzisiaj ostatni dzień spędzania urlopu na rowerowo. Od jutra się to zmieni. Być może trochę pojeżdżę, ale na pewno nie tak dużo jak w ostatnich dniach.

Najpierw zająłem się obowiązkami, czyli oknami, które od kilku tygodni domagały się umycia. Prawdę mówiąc miałem to zrobić zaraz po przeprowadzce, ale zawsze były ważniejsze lub ciekawsze rzeczy do roboty, więc stwierdziłem, że jeśli nie dziś to nigdy...

I chyba mnie to mycie sponiewierało, bo podróż do Stargardu (nie mówiąc już o powrocie) wymęczyła mnie niemiłosiernie. Na pewno dołożył się do tego bardzo silny południowo-zachodni i zachodni wiatr. Jechało się po prostu strasznie, dawno się tak nie zmachałem. Całości dopełniał skrzypiący napęd, który zapomniałem nasmarować wczoraj po powrocie. A tego typu dźwięki doprowadzają mnie do szału.

Do Stargardu, konkretniej do Daniela dotarłem około 16. Miałem okazję poznać wesołego, 4gottenowego Juniora, który pozwolił nam na chwilę konwersacji na temat mojego garmina, z którym Daniel ma zamiar przebyć BBT. Liczę, że dzisiejsza krótka rozmowa i ewentualne testy urządzenia w dniu jutrzejszym ułatwią Koledze pokonanie tej trasy (szczegóły tego wyzwania dla prawdziwych śmiałkiń i śmiałków tutaj: KLIK ). Czuję się zaszczycony i mam nadzieję, że w ten sposób w choć niewielkim stopniu przyczynię się do Jego sukcesu. :)

Powrót, jak już wspominałem, bardzo męczący. Planowałem pojechać zostawić rower w pracy i zabrać samochód, który stoi tam od tygodnia. Ale wymęczony decyduję zjechać prosto do domu i dać sobie z tym dzisiaj spokój... Jednak po zjedzeniu solidnej porcji pierogów nabieram sił i ruszam. Dzięki temu jutro trochę dłużej pośpię. :)