Uroczystość w Łobzie, na której chciałem być.

Tam pociągiem, znów impulsem, już chyba tych starych edków w ogóle w kierunku Słupska nie puszczają... Koszt 25 zł z małym hakiem i tyle właśnie zaoszczędziłem w drodze powrotnej.

Z Łobza kieruję się na Węgorzyno - chciałem dojechać do Chociwla i tam odpalić garmina, by poprowadził mnie bokami. Skusiłem się jednak już wcześniej, de facto na opłotkach Łobza i dzięki temu z DW odbiłem już pod Lesięcinem (gdzie fotografuję ruiny pałacu, a przy okazji mało nie wpadłem pod pekaesa), potem terenem, w tym dawnym torowiskiem łobeskiej wąskotorówki docieram do Mieszewa. I to nie byle jak, bo przejeżdżam przed samym budynkiem niegdysiejszej stacji wąskotorowej, a trzeba dodać, że była to stacja węzłowa.

Z Mieszewa, za radą garmina, jakimś strasznym, trawiasto-błotnym skrótem, który, biorąc pod uwagę czas przejazdu, nie był żadnym skrótem.

Dalej DW aż do Wojtaszyc, gdzie samowolnie odbijam na Bagna wyłączając nawigację. Potem DW 106, gdzie dziś ruch niewielki do podmaszewskiej krzyżówki z DW141. Nią podążam do Przemoczy, a dalej via Sowno do szczecińskiego Wielgowa. Małe zakupy w biedrze i przez Sławociesze oraz Płonię docieram do domu.

Byłem bardziej zjechany jak po tej niedzielnej dwusetce. Przypuszczam, że to wpływ pogody - wprawdzie wiatr za bardzo nie przeszkadzał, jednak chmury, chłód, przelotny deszcz zrobiły swoje...

Zdjęć niewiele, bo po pierwsze nie wziąłem aparatu, a po drugie telefon padł wkrótce po starcie.

Po południu, zamiast wracać do domu jakąś okrężną trasą... sprawy w Szczecinie.

Bez przygód. ;)

Rano dojazd na uczelnię, a wcześniej na śniadanie w McD. Byłem zadowolony, bo prognozy przewidywały deszcz, a dojechałem suchy. Mało tego - deszcz rzeczywiście lał, ale podczas zajęć i potem, gdy dotarliśmy już (pieszo) na dworzec. :)

Z Dąbia szybko, sprawnie i bezproblemowo do domu. To był główny powód zabrania roweru, bo w przeciw

Dojazd i powrót z uczelni do hostelu.

Rano zjazd do pracy, a po południu przejażdżka na PKP, by załadować się i w komfortowych warunkach dotrzeć do Wrocławia SZKUNEREM. W Poznaniu dosiadł niewidomy rowerzysta z tandemem. Z całej sytuacji wynikało, że dostał go od jakiegoś pana i wiózł do Wrocławia. Byłem pod szczerym wrażeniem pomocy jakiej udzielili mu pracownicy IC. Ale o tym nikt nigdzie nie napisze, o wiele łatwiej wieszać psy na kolei... :/

We Wrocławiu dojazd do hostelu szybki, bezproblemowy - po prostu idealny. :)

Przygoda w pociągu - w tych nowych impulsach przedział rowerowy jest tylko na jednym z końców. Tym razem był z przodu. Ładuję się z rowerem, a konduktor: "gdzie? nie wie, że z rowerem wsiada się zawsze na końcu?". Po krótkiej wymianie zdań doszliśmy do porozumienia. ;)

Powrót przy wspaniałej pogodzie. Zajeżdżam jeszcze na dworzec w Dąbiu po bilet.

Bez żadnych sensacji. W trakcie drogi powrotnej wreszcie, po tak długim czasie wypogodziło się (choć prawdę mówiąc rano też było niezgorzej).

Rano normalnie, po południu przez Tczewską i Płonię. Dzięki temu wiem, że newralgiczny wiadukt jest (a w zasadzie tego dnia był) przejezdny. Prace wyraźnie idą ku końcowi. Tyle, że co mi teraz po takiej informacji... ;)

Potem jeszcze wypad na zakupy do reala na Słonecznym.