Rano bez historii. Poza tym, że zmoczyło mnie między wiaduktem w Zdrojach a Basenem Górniczym. Pewnie po to, by tradycji stało się zadość.

Powrót przez Niemcy - znów skorzystałem z "przejścia" Kościno - Grambow. Na terytorium Polski wjeżdżam kawałek dalej na południe, między miejscowościami Schwennenz a Bobolin. Kolejne km to "rozdziewiczanie" dróg gminy Kołbaskowo - dojeżdżam do Smolęcina i  zastanawiam się co oznacza biała ciągła linia, która na openstreet mapie przechodzi w przerywaną brązową na wysokości linii kolejowej... Gdy dobijam do torów oczom mym ukazuje się coś na kształt przepaści, przy czym linia kolejowa leży na dnie wąwozu... Z niemałym trudem rower sporwadzam, przecinam szlak kolejowy, następnie wspinam się pod górę, jednak zadanie jest jeszcze trudniejsze, bo w zboczu znajdują się resztki jakiejś budowli, z którymi trzeba sobie poradzić niejako dodatkowo, z rowerem pod pachą. Koniec końców wychodzę na górę i wesół oddalam się w kierunku skrzyżowania z "trzynastką".

Potem powrót jeżdżoną ostatnio namiętnie trasą Smętowice-Ustowo, przy czym tym razem zjeżdżam na dół i jadę niemal wzdłuż brzegu rzeki. Jednak coś za coś - zjazd szaleńczy w dół opłacony zostaje stromym podjazdem w samym Kurowie. :)

Autostradą Poznańską docieram nad brzeg Regalicy (wschodnie ramię Odry), skąd sławną ulicą księżnej Anny, wzdłuż bocznic kolejowych docieram w pobliże Mostu Cłowego. Dalsza część trasy standardowa, przez Zdroje do domu.

Podsumowując - kolejny udany dzień spędzony na eksploracji szos i szlaków okolic Szczecina.

Rano szybko, silny wiatr raczej pomagał. Bez żadnych postojów w sklepach.

Po pracy na SPC, potem impulsem do Reptowa, gdzie skład opuszczam i bardzo szybko kieruję się do Stargardu - za Zieleniewem łapie mnie nawet ulewa, do pracy docieram 5 minut po czasie, a potem aż do 20 jestem cały czas zajęty.

Ze Stargardu do Szczecina jadę widząc przed sobą niebieskie niebo, natomiast za mną i z boków gonią czarne, deszczowe chmury. Przez kilka km nawet towarzyszy mi deszczyk, ale raczej taki wiosenny, przyjemny bym powiedział.

Rano wyskoczyłem do lidla po przysłowiowe bułki, z tym, że coś mnie tknęło i nie na Zdroje, lecz na Botaniczną. Jak się okazało później słusznie, ponieważ ten na Zdrojach jest w remoncie do 5 czerwca.

Potem pokrzątałem się w domu i po 13 stwierdziłem, że trzeba podjechać coś kupić na obiad. Ruszyłem w cywilnych ciuchach, ale było tak przyjemnie, że nadłożyłem nieco drogi. Zajechałem na Wyspę Pucką od Dziewoklicza - jechałem tamtędy w czwartek i bardzo spodobała mi się ta droga. Swoją drogą dzisiaj Prezydent podpisał ustawę, która ułatwi tworzenie dróg rowerowych na wałach przeciwpowodziowych i pozostaje mieć nadzieję, że te tereny zostaną jeszcze lepiej udostępnione rowerzystom (co nie oznacza, że dziś nie są - są i stanowią, moim zdaniem, jeden z dogodniejszych wyjazdów z miasta na południe).

Potem zajazd na Most Długi. Prawdę mówiąc chciałem już jechać na Jasne Błonia, ale zaczęło padać, więc zawróciłem i przez selgros dotarłem do domu.

Mapa nie uwzględnia dojazdów na (i z) dworzec oraz wypadu do biedry już w Szczecinie.

Rano w mżawce na pociąg do PKP Zdroje. Szybki, skubany w 23 minuty osiąga Stargard!

W Stargardzie praca, a potem powrót. Ale, żeby nie było do znudzenia przez Jezierzyce i Płonię skierowałem się pod wiatr, na Kołbacz. Potem "górą", czyli przez Kołowo i na dół do Podjuch przez Smoczą. Końcówka to rondo w Zdrojach i z powrotem wspinaczka pod Bukowe. :) Nie zmoczyło mnie w drodze powrotnej ani przez moment, chociaż synoptycy straszyli...

Rano w deszczu. Do pracy dojechałem przemoczony, zapiaszczony, jednym słowem wściekły. ;)

Powrót ok. Spokojnym, spacerowym, promenadowym wręcz tempem. :)

Rano szybko, cały czas w mżawce, potem nawet trochę większy deszcz. Postój w lidlu w Zdrojach.

Powrót na około, przez Niemcy. Mało brakowało, a przestraszon nadciągającymi ze wschodu ciemnymi chmurami odpuściłbym sobie taki okrężny powrót. Na szczęście jechałem przed siebie i, tym razem, dobrze na tym wyszedłem.

Silny wiatr z południa i południowego zachodu.

Zdjęcia:

Rano w lekkiej mżawce, z krótkim postojem w lidlu na Zdrojach.

Powrót w ślimaczym tempie na przystanek Port Centralny, potem impulsem do Grzędzic (paradoksalnie te stare jednostki są dużo lepsze do wożenia rowerów) i z Grzędzic do Stargardu do pracy nr 2-tutaj okazało się, że... zapomniałem normalnych spodni i wisiało nade mną widmo wykonywania obowiązków służbowych w lycrowych getrach. Na szczęście znalazłem spodnie "zapasowe" ;)

Powrót dość szybki - cały czas uciekałem przed nadciągającą, groźną chmurą. Koniec końców nie zmokłem.

Aparatu nie miałem, ale wpis bez zdjęć to nie wpis. ;)

Powrót z pracy okrężną drogą. Prawdę powiedziawszy zupełnie nie miałem pomysłu na nią. Powinienem pojechać do Stargardu pozałatwiać parę spraw, ale mi się odechciało. Pokręciłem się po mieście, zjadłem obiad i ruszyłem do domu przez Gryfino, mając w pamięci przejazd podczas powrotu z TdN przez Pargowo i Moczyły. Ponadto chciałem pokonać drogę do Kołbaskowa przez Ustowa i plan udało się zrealizować;)

Z Gryfina kapitalną trasą - zawsze miałem wrażenie, że jazda z Gryfina do Szczecina oznacza korzystanie z tej ruchliwej, głównej drogi. Tymczasem garmin poprowadził mnie jakimiś niezwykle klimatycznymi opłotkami, wsie położone na uboczu, ale tętniące życiem, jakieś zabudowania fabryczne z bocznicą kolejową wyglądającą na używaną, no rewelacja. Od Dolaszewa w kierunku Chlebowa wąską, krętą, dość dziurawą asfaltówką, systematycznie nabierając wysokości. Natomiast od Chlebowa niemalże do celu cały czas terenowo, momentami kopny piach, potem zjazd od drogi Podjuchy-Kołowo w kierunku Mącznej po bruku - tutaj jechałem pierwszy i ostatni raz;) Końcówka to już totalne zdziwienie, bo poprowadziło mnie zwykłą jakąś ścieżynką w taki sposób, że dotarłem niemalże na tyły mojego bloku.

Udany wyjazd. Aha, zapomniałbym - pozdrowienia dla Rammzesa, który mignął mi przy krzyżówce Piastów i Narutowicza! :)

Zdjęcia:

Dojazd na czołgu. A to dlatego, że wczoraj musiałem zostawić rower w pracy i wrócić autem prosto do domu, skąd z kolei zostało zabrane przez kupca. :)

Miało być w dwie strony, ale było w jedną, bo... sprzedałem samochód. A co! Jak rewolucja to rewolucja. ;)