STARGARD-Zieleniewo-Morzyczyn-Kobylanka-SZCZECIN(Płonia-Kijewo-Klęskowo-Zdroje-CENTRUM)


Wyjazd o 22. Na dziesiątce ruch znikomy - to wielka zaleta jazdy późnym wieczorem.

Temperatura przez większą część trasy około -1, w samym Szczecinie do +2, z tym, że była dość duża wilgotność powietrza, więc odczuwało się ziąb. Wiatr +/- z południa.

Rano szybko, po południu w deszczu (do Dąbia zmokłem, potem przestało padać).

Temperatura od 4 do 1,5 (w okolicach Miedwia).

Dziś powrót. Dość szybki, bo jeszcze miałem w Stargardzie ważną sprawę do załatwienia przed godziną 18.

Na samym starcie wielki korek.

Rano wyjazd około 5.45. Do parkingu w Motańcu bez problemu. Potem w lesie ślisko, miejscami bardzo ślisko. Odcinek Płonia - Kijewo w tempie ślimaczym.



W drodze powrotnej postanowiłem sprawdzić jak wygląda przejezdność wiaduktu nad ekspresówką na Tczewskiej, czyli na podstawowej, najlepszej trasie, którą rowerem można dojechać do Szczecina ze Stargardu. Okazało się, że choć przeprawić się da to nie jest to takie łatwe. Stary wiadukt jest już zburzony, nowym nie da się przejść, bo nie został jeszcze ukończony. Drogę ekspresową przekraczałem "w poziomie", korzystając z tego, że jeden z pasów po obu stronach wyłączony jest z ruchu. Wybudowane "łącznice" węzła umożliwiają zjazd i dojazd do Tczewskiej, przy czym po stronie wschodniej trzeba się trochę przespacerować w głębokim piachu.

Od Zdunowa do Niedźwiedzia w lesie bardzo ślisko, jechałem cały czas w tempie piechura wyszukując miejsca choć trochę wolne od lodu. ;)



Rano temperatura w granicach -1, -2. Po południu około 2 na plusie.

Summa summarum - było b. fajnie. :)

Powrót ze Stepnicy. Wiało dość mocno ze wschodu, więc postanowiłem od Sowna schować się w las, niemal do samych Grzędzic. Trasę tę pokonywałem wcześniej w przeciwną stronę, więc dziś pojawiło się nieco wątpliwości na rozwidleniach. Z tego błądzenia na moment wyłączyło się endo. ;)

Dzisiaj zimno, temperatura przez cały czas poniżej zera.

Ten wyjazd wieńczy mój mocno rowerowy tydzień. :)

Przelot typowo komunikacyjny, bez przygód i sensacji. Dwa krótkie postoje: w lesie na rowerostradzie Sowno-Stawno na podpompowanie koła, potem w Goleniowie na światłach.

Wyjazd w szarówce, za Poczerninem już ciemno.

Czołgiem do biblioteki.

Dzisiaj było ostro - zrozumiałem dlaczego wczoraj tak szybko mi zleciała droga do Szczecina. Od samego początku, od zjazdu z wiaduktu na Gdańską dostałem wiatr w twarz i tak, z małymi przerwami, było do końca. Na Przestrzennej myślę sobie, że cykloza to jednak poważna choroba, bo nawet nie mam cienia wahania, by podjechać na pociąg. Potem śmieję się sam do siebie, że chyba nic gorszego od jazdy pod wiatr, dodatkowo w padającym czymś na kształt śniegu nie może być. I chwilę później (za krzyżówką w Kijewie, przed autostradą) czuję, że tylne koło mi "dobija". Co tu robić, myślę jak ta pani od "tłukło i tłukło" ;)... Odcinek do Płoni w większej części ciemny, postanawiam w razie czego zatrzymać się w tej nowej zatoce parkingowej dla ITD i tam dopompować. No, ale jedzie się jako tako, więc zmieniam plan i przesuwam pompowanie na Płonię :D Na wysokości giełdy zatrzymuję się i macham co sił w rękach. Ruszam i niemal natychmiast mam wrażenie, że jadę felgą po asfalcie - odbijam w ul. Przyszłości (świetna nazwa, kojarzy mi się trochę z Alternatywy) z zamiarem usunięcia defektu na parkingu netto. Tam jednak orientuję się, że opona jest twarda, nic z niej nie zeszło i, chcąc nie chcąc, puszczam się w odcinek leśny do Kobylanki. Duszę co sił w nogach pod ten wiatr, bo wiem, że latarnie są dopiero przy stacji benzynowej w Motańcu. Śnieg nasila się, docieram w końcu do tej stacji, ale czuję, że jest nadal w miarę ok, więc kolejny etap - Kobylanka. Tu nadal dość "twardo", więc nie tracąc czasu pruję już w stronę Stargardu, nie zatrzymując się nigdzie, za to walcząc z bardzo silnym wiatrem, szczególnie za Zieleniewem.

Gdy zjechany docieram do domu zdaję sobie sprawę, że na dworze był mróz. Rower jest cały w błotnisto-lodowej brei, która doń przymarzła. Od ramy odrywam długi na kilkanaście cm płat i wyrzucam bezpośrednio do kosza. :)

Jutro będę miał ułatwione zadanie, bo w miejscu uszkodzenia opony słyszalny był w domu syk schodzącego powietrza, więc nie będzie trzeba tracić czasu na szukanie urazu. :)

Przez dość duże zamieszanie okazało się, że nie mam w domu pavy do mojego roweru, więc zostałem zmuszony do skorzystania z czołgu, który stacjonuje u mnie, a na którym jeździłem ostatnio trochę.

Generalnie jechało się bardzo fajnie, szczególnie rano. Jedyną wadą było oświetlenie przednie - coś na kształt dogasającej świeczki. Dodam, że całość (wraz z tyłem) napędzana dynamo. ;) Z tego względu musiałem się puścić między samochodami, najkrótszą drogą. W lesie nic bym nie widział.