Od środy rower stał w garażu w pracy. Przez te wszystkie dni była na tyle fatalna pogoda, że kierowany lenistwem i niechęcią do przemoczenia ciuchów jeździłem autem. Dzisiaj zdecydowałem się wrócić nań, mimo, że chmurzyło się. Ale ileż można odmawiać sobie roweru...

Rano chciałem pojechać starym, sprawdzonym, okrężnym wariantem. No, ale wyszło jak wyszło - drzemka w budziku przeważyła. Pojechałem więc najkrótszą trasą. W miejscu wczorajszego wypadku wciąż straszy krwawa plama...

Po pracy robię sobie zawijas przez ulubioną drogę Smętowice-Ustowo z wariantem "dołowania" nad rzeką, czyli przez Siadło Dolne. Ale zanim dotarłem na południowe rubieże miasta trzeba przebić się przez Centrum. Na DDRce przy Trasie Zamkowej (odcinek między Jana z Kolna a skarpą zamkową) mało nie staranowało mnie auto - facet próbował wycofać z nielegalnego miejsca postojowego (na trawie) przy tamtejszym parkingu. Zwolniłem, obracam się, patrzę i oczom nie wierzę - on będzie wyjeżdżał po DDRce, aż pod zamek się nią wybiera, całą szerokością oczywiście! Kto zna miejsce ten wie. No nie, tego było mi za wiele, mierzi mnie takie chamskie zachowanie. Staję, wyciągam telefon i robię zdjęcie. No to ten wysiada, do mnie podbiega i macha mi łapami przed nosem. Standardowe straszenie, że spotkamy się w sądzie, bo on sobie zdjęć nie życzy. To wyjaśniam, że to zdjęcie nie do mojej kolekcji, nie do sieci, nie na fejsa tylko dla straży miejskiej, bo tutaj, pokazuję na znak DDRkowy, jeździć autem nie wolno. "Aha, czyli konfident" rzecze typ. Ano konfident. Dobra, powiada, spie*dalaj mi z drogi, bo się spieszę. Jasne, OK, nie ma sprawy, jedziemy. Ruszam i +/- 6 km/h na godzinę toczę się w kierunku skrzyżowania z Panieńską. Tam jeszcze jedna scysja, krótsza, ale ręce krążyły naprawdę blisko mojej facjaty.

I teraz tak sobie myślę czy pierwszy  w życiu nie zdecydować się na wysłanie foty na straż miejską...

Dalsza droga bez przygód. Może poza tym, że nie zjadłem rollo w only kebab, na które sobie ostrzyłem zęby - drzwi są zamknięte na stałe i nie da się do środka wejść z rowerem,  a na pewno nie przy tej ilości kilentów, która dzisiaj tam była.

Poza wszystkim zimno, na szczęście niespecjalnie wietrznie.

Dopiero wieczorem znalazłem czas, by podjechać do pracy, zostawić samochód i zabrać sobie rower na codzienne dojazdy. Nie chciało mi się jechać najkrótszą trasą na Bukowe, więc, mimo zmroku, kieruję się przez Podjuchy (w tym ul. Sąsiedzką) do Puszczy Bukowej. W wątłym świetle najsłabszego trybu mactronicowego scream`a docieram szosą kołowską do skrzyżowania z Drogą Górską. Nią właśnie wracam z powrotem do miasta, ciesząc się emocjonującym, szutrowym zjazdem w ciemnościach.

Na kilka długich godzin nastrój popsuł mi dziś wypadek, na który trafiłem na Leszczynowej dosłownie minutę lub dwie po fakcie. Z daleka wyglądało jakby kierowca grzebał coś przy uszkodzonym kole swojej wywrotki. Gdy podjechałem bliżej... :/

Kolejny pracowity tydzień, pełen atrakcji wykluczających rower. Dziś Wrocław, potem Opole, itd., wszystko bez roweru. Raczej do końca tygodnia już nic nie pojeżdżę.

Jeżeli chodzi i o dojazd do i z pracy to bez sensacji, tak jak zwykle, z postojem przy cukierni na Basenie Górniczym, skąd zabieram chleb i rogala z kajmakiem.

Po powrocie do domu i zrobieniu kilku rzeczy wcześniej zaplanowanych postanawiam sobie jeszcze wyskoczyć na szybką rundkę. Jadę po ciemku Drogą Górską, a następnie zjeżdżam do Podjuch - tutaj bocznymi ulicami zjeżdżam na sam dół, ale potem jeszcze w ramach urozmaicenia zaliczam po raz pierwszy w życiu na rowerze podjazd pod Panoramę. Super.

Rano bez większych przygód. Nastawiłem budzik na 5.30, ale tak dobrze mi się spało, że MUSIAŁEM go przesunąć o godzinę, więc pojechałem standardowym wariantem.

Po pracy bez większego planu. DDRką przez Przecław do krzyżówki pod Smętowicami, potem w dół do Siadła Dolnego - na zjeździe, bez specjalnego wysiłku licznik pokazał 57 km/h. To zmotywowało mnie, by wrócić się na górę i złamać 60 km/h. Udało się.

Końcówka przez Podjuchy do Puszczy Bukowej i zjazd Drogą Górską na Klęskowo.

Dzisiaj, po długim czasie z Igą w foteliku. Pogoda taka, że grzech było nie skorzystać i nie przejechać się. Początkowo planowałem objazd prawobrzeżnych placów zabaw - wbrew pozorom jest w czym wybierać. Ale potem w głowie zrodził się plan nieco poważniejszy, czyli wyprawa do Muzeum Techniki i Komunikacji, a przy okazji do mieszczącego się w tym samym budynku Cafe Niebko, o którym już tu w zeszłym roku wspominałem, a które jest połączeniem restauracji, kawiarni i fajnej sali zabaw dla dzieci.

 Okazało się, że dziś odbywają się tam warsztaty i prezentacje modelarskie (tu ukłon w stronę spotkanego w niespodziewanej roli i okolicznościach dawnego, najsłynniejszego chyba, szczecińskiego bikestatsowicza sargath`a wraz z przeuroczą małżonką - pozdrawiam i kłaniam się nisko obojgu) i nici z sali eksperymentów naukowych, a tam jest najlepsza zabawa. Obeszliśmy więc ekspozycję samochodów i autobusów, Iga zagrała w grę dopasuj tramwaj do epoki (na fotce), a potem poszliśmy pobawić się (i oczywiście pojeść, gdzieżby inaczej?) do wzmiankowanego Cafe.

Powrót zażyczyła sobie Młoda szybki, jak pospieszny autobus, taką dostałem instrukcję. Gnałem więc, momentami wręcz na złamanie karku, co spotkało się z dużym entuzjazmem: "Tata, mam pomysł", słyszę konfidencjonalny ton dobiegający zza pleców, "przegoń tych dwóch co jadą przed nami". Co było robić? Dokładałem do pieca i na Bukowe wspiąłem się już naprawdę zmachany.