Najlepsza motywacja do jazdy na rowerze, czyli "z musu", no bo auto w warsztacie. Rano jechało się wyśmienicie. Wiaterek lekko pomagał, całkiem ciepło. Jedynym mankamentem była remontowana ul. Spokojna w Stargardzie Szczecińskim, którą postanowiłem w końcu uwiecznić w wersji saute ;)

W drodze powrotnej do bankomatu w mieście i na pyszne rollo. A potem już prosto do mechanika w Wielgowie, któren zdiagnozował problem.

Auto trza było oddać do mechanika. A, że zarekomendowany pan urzęduje dość daleko to i miejsce dla roweru znalazło się "na pace". Oby naprawił co się zepsuło.

Pogoda piękna, wiosenna. Cóż z tego skoro kondycja nie ta. Nie ma się co dziwić - niemal nie jeżdżę, ale powinno się to zmienić. :P

Szybki, komunikacyjny przelot. Bez sensacji. No, może poza tym, że przez roztargnienie ponad kilometr przejechałem bez oświetlenia. ;) Rower został w pracy. Czeka tam na mnie do poniedziałku, kiedy to zamierzam odstawić auto do warsztatu i wrócić nań z Wielgowa do domu.

Aha, rano zaskakująco zimno. Momentami nawet -5.

Po długim czasie rowerem do pracy. W wersji mini, bo w drodze powrotnej skorzystałem z usług Przewozów Regionalnych, co uświadomiło mi ile oszczędzam jadąc na dwóch kółkach - 14,5 zł w jedną stronę, samochodu nawet nie chce mi się liczyć ;)

Rano jechało się świetnie. Wiatr pomagał, ciepło, bo całe osiem stopni. Niemiłą niespodzianką był stan remontowanej ulicy Spokojnej w Stargardzie, gdzie całkowicie zerwano asfalt. Na szczęście miałem tam do pokonania jedynie 400 metrów. Drugą była doprowadzająca mnie do szału empetrójka, która uwielbia zawieszać się w najmniej odpowiednich momentach, np. 10 minut po ruszeniu. Żeby wówczas doprowadzić ją do porządku (zresetować) niezbędna jest... igła (sic!), którą zazwyczaj wożę ze sobą w kieszeni. Niestety, dziś jej nie zabrałem i musiałem jechać w ciszy. ;) Producentem tego szmelcu jest firma Vedia. Zdecydowanie nie polecam.

Powrót, jak wspomniałem, pociągiem osobowym. Sprężałem się, bo na dojazd do dworca miałem 23 minuty (no, może 26, bo wyszedłem trochę szybciej), a dystans to prawie 8,5 km. Potem jeszcze z przystanku w Zdrojach nowo odkrytym skrótem przez ul. Poległych i teren szpitala. A na koniec, jako ta wisienka na torcie, wspólne z Agą: wyprowadzanie psa nad Jeziorem Szmaragdowym i lody, ale to już nierowerowo.

Takie, a nie inne okoliczności sprawiły, że pierwsze dwa dni tego tygodnia mogłem przeznaczyć na dojazd do pracy na rowerze i to w obie strony. Teraz będzie chwila odpoczynku od tej trasy.

Rano wyjechałem wcześniej niż wczoraj. W dodatku jechałem szybciej, więc u celu melduję się aż pół godziny przed czasem. Rower zostawiam w bezpiecznym (przynajmniej tak mi się wydaje) miejscu i rzucam się w wir roboty. Z tegoż wiru z trudem wydostaję się dopiero po godzinie 16, więc z pięknego, słonecznego dnia niestety za wiele nie skorzystałem.

W powrotnej drodze najpierw jadę do Stargardu zjeść rollo. Jedno z lepszych jakie konsumowałem w ostatnim czasie. Naprawdę wstrętne. ;) Potem wydłużam sobie nieco drogę zahaczając o Zdunowo, a na koniec z Dąbia wracam przez Most Cłowy.

Z początkiem lutego, na fali przeprowadzanych życiowych rewolucji, zmieniłem pracę. Dziś nadszedł ten dzień i po raz pierwszy pojechałem tam na rowerze, wzbudzając raczej zdziwienie ("samochód się popsuł czy dla zdrowotności?").

Rano zimnawo, momentami poniżej zera, ale za to sucho. Z kolei po południu niezbyt przyjemna mżawka, szczególnie pod koniec, już w Szczecinie. W obie strony silny wiatr z południa.

Komunikacyjny przelot. Fajnie, bo dzień coraz dłuższy i wyraźnie to widać. Oddech wiosny czuć na plecach coraz wyraźniej. Np. na szczecińskich Jasnych Błoniach widać już pono pierwsze krokusy. W odróżnieniu od Bydgoszczy, gdzie zakwitły inne kwiatki (KLIK) ;)

Z Agą, przy pięknej niedzieli postanowiliśmy udać się do Kocha na Wojska Polskiego na czekoladę do picia. Chieliśmy zrobić to wcześniej trzy razy, ale za każdym razem "wyszła". Jednak pamiętałem, że jest na tyle dobra, że i siedemdziesiąt siedem razu warto było by próbować. I moje podejście zostało wynagrodzone. Dzisiaj była, do tego sernikowa tarta. I z powrotem do domu, z wykorzystaniem nowych DDRek przy Wyzwolenia i Placu Żołnierza.

Pogoda piękna. Słonecznie, ale i dość zimno.

Po pracy postanowiłem dokonać inspekcji wyremontowanego napędu authora i kopsnąć się do centrum miasta. Wrażenia zbieżne z wrażeniami eranis. Jest ok. Wreszcie.

Poza tym jestem zauroczony nową infrastrukturą rowerową w centrum miasta. Świetne te ddrki, a już podpórki przy skrzyżowaniach wprawiają w błogostan. ;)

Od jakiegoś czasu przymierzałem się do przetestowania agnieszkowych kolcowych opon zimowych założonych na unibike`u. Nigdy na czymś takim nie jeździłem. Dzisiaj, podczas spaceru nad Jezioro Szmaragdowe ujawniliśmy warunki wprost idealne do takiej próby. Na drogach i ścieżkach Puszczy Bukowej niepodzielnie królował czysty, żywy lód. Z trudem przemieszczaliśmy się pieszo, ale ponad 6 km udało się przewędrować.

Na podbój rowerowy lasu ruszyłem przed godziną 13. Poza stromiznami (gdzie tylne koło się ślizgało)2 jechało się idealnie. Aż nie chciało mi się wierzyć - gdy zszedłem z roweru na fotostopie nie byłem w stanie utrzymać się na nogach. Podczas jazdy problem znikał, no, może poza fragmentami, gdzie droga była pochyła.

Dotleniłem się, wymęczyłem, po półtorej godziny zadowolony dojechałem do domu. Na obiad. :)