Do Lidla i Piotra i Pawła na zakupy. Bardzo ciepło i zielono.

DDRką do Kobylanki i z powrotem, w obie strony przez promenadę.

Po pracy i po obiadokolacji, czyli około 20.50. Z powrotem godzinę później.

Bardzo przyjemnie, ciepło, niewielki wiatr. Po raz kolejny "nadziewam się" na jadącego z przeciwka "krebila" bez żadnego oświetlenia, za to oczywiście z pierdzącym jakimś żałosnym łomotem telefonem. Szczęśliwie w ostatniej chwili kołka zauważam.

Po pracowitym dniu krótki wypad nad Miedwie i z powrotem. Wyjazd około 21, powrót 22.15.

Promenada nad Miedwiem © michuss

Promenada nad Miedwiem © michuss

Spacerowe kładki nad Miedwiem © michuss

Dojazd i powrót z pracy. W obie strony przez Niedźwiedź, w drodze powrotnej na molo w Zieleniewie i na zakupy do tesco. Krótko mówiąc w życie wcieliłem hasło "jeden samochód mniej", a przed momentem na fb natknąłem się na kolesia, który pod jednym ze szczecińskich profili narzeka, że z prawobrzeża na uczelnię ma 12 km, więc jak ma dojeżdżać skoro to tak daleko, poza tym specjaliści mówią, że najlepiej dojechać rowerem 6-7 km, a na dokładkę jeszcze przez Gdańską trzeba przejechać... i remontowaną Struga, słowem same problemy;) Chyba faktycznie najlepszą zachętą dla naszego społeczeństwa będzie przyjęcie taktyki "nie wsiadajcie na rowery, bo nam się będzie gorzej w tłoku jeździło". ;)

Wracając do wpisu. Rano coś słabo mi się jechało (od Stargardu do Kobylanki na liczniku prawie cały czas 19-20 km/h, potem ciut więcej), popołudniu trochę lepiej, ale chyba mimo wszystko miałem słabszy dzień.

SZCZECIN(PORT-Dabie-Wielgowo)-Wielichówko-Cisewo-Grzędzice-STARGARD

Dzisiaj postanowiłem wrócić lasem. Zamiar wcieliłem w życie wbijając się w Wielgowie w las na drogę do Sowna, a potem odpowiednio manewrując dotarłem do Grzędzic, z których (jakby mi było mało) powrót też na terenowo do samego Stargardu ulicą, bodajże, Podmiejską.

Stargard Szczeciński na horyzoncie © michuss

W polu © michuss

STARGARD-Żarowo-Smogolice-Poczernin-Bolechowo-Zabród-Goleniów-Miękowo-Widzieńsko-Stepnica-Widzieńsko-Wierzchosław-Miękowo-Goleniów-Rurzyca-Kliniska Wlk.-Pucice-Załom-Szczecin(Załom-Dąbie-centrum-PORT)

Już wspominałem o tym, że w najbliższym (i mam nadzieję trochę dłuższym w perspektywie) czasie będę miał trochę pracy w Stepnicy. Dzisiaj, wykorzystując wolny dzień, pojechałem trochę popracować. Trochę jestem w polu, mam nadzieję mocno podgonić w weekend majowy.

Wyjechałem stosunkowo późno. Głównie dlatego, że chciałem odespać wczorajsze wczesne wstawanie w związku z dojazdem na opisywaną imprezę kolejową (wstałem o 4.50). Dzisiaj pobudka była o 8.30, a godzinę i 10 minut później wyjechałem ze Stargardu. Wiatr był dość silny, miałem wrażenie, że z północy i północnego wschodu. Od początku czułem moje „felerne” kolano, ale bardzo delikatnie i nie przeszkadzało mi to w jeździe do samego końca.

Do Goleniowa najkrótszą (w moim mniemaniu) drogą, czyli do Poczernina przez Smogolice, dalej gruntówką aż do Bolechowa, skąd już przez Zabród dziurawym asfaltem do Goleniowa. W mieście nie zatrzymuję się nigdzie kierując się na Miękowo. Po minięciu tej wsi decyduję się, że pojadę do Widzieńska trochę inaczej niż zwykle, czyli zamiast przez Wierzchosław drogą, która odbija od trójki jakieś 3-4 km za wiaduktem „stepnickim”. Trójką jedzie się monotonnie-nie ma choćby jednego zakrętu od Miękowa do skrzyżowania z wspomnianą drogą. Po skręcie miłe zaskoczenie, bo nawierzchnia, o dziwo, jest dużo lepsza niż przez Wierzchosław.

DK3 - Widzieńsko © michuss

Dość szybko docieram do krzyżówki w Widzieńsku i pruję prosto do Stepnicy. Prawie u celu zatrzymuję się jeszcze na batona musli, bo nagle wyłączyło mi prąd. Potem jazda już bez przeszkód i około 12.15 melduję się na miejscu.

Po zrobieniu tego, co miałem do zrobienia wracam, z tym, że zamiast do Stargardu jadę do Szczecina, by jutro rano się nie zrywać;)

Wyjeżdżam, podobnie jak przyjechałem, do Widzieńska. Potem jednak odbijam i przez Wierzchosław po dość szybkiej jeździe docieram do Miękowa. Goleniów, podobnie jak poprzednio, mijam bez zatrzymywania (nawet światła mi się odpowiednio ustawiły). Potem, z dużą pomocą wiatru, przez Rurzycę i Kliniska do Szczecina, z zajazdem nad plażę w Dąbiu.

Jezioro Dąbie Małe © michuss

STARGARD-Zieleniewo-promenada nad Miedwiem-Morzyczyn i z powrotem

Dzisiaj na rowerze symbolicznie. Dlaczego? Ano dlatego, że przez niemal cały dzień miałem przyjemność uczestniczyć w pożegnalnym przejeździe autobusu szynowego serii SA110. Te wyprodukowane w Niemczech maszyny zostały sprowadzone do Polski (konkretniej na teren Zachodniopomorskiego) w 2004 roku jako ratunek dla linii przed którymi stało widmo likwidacji (m.in. Kołobrzeg-Goleniów i Runowo Pomorskie-Szczecinek). Miały poprawić rentowność połączeń pasażerskich przez zastąpienie nieekonomicznych składów 2-3 wagonowych. I tak w istocie było-powstała przyzwoita sieć połączeń dla wymienionych wyżej linii (i nie tylko), a „niemcobusy”, jak je popularnie zwano, wrosły w zachodniopomorski krajobraz. W 2010 roku województwo ogłasza jednak przetarg na zakup nowych jednostek spalinowych do obsługi połączeń kolejowych. Przetarg wygrywa bydgoska PESA, która etapami dostarcza 12 pojazdów serii SA136 (popularnie „smerfy”). SA110 zostają odstawione jako rezerwa, pojawiają się na torach rzadko. Dzisiejszy przejazd był najprawdopodobniej jednym z ostatnich, o ile nie ostatnim (planowane jest zachowanie jednego zestawu do celów muzealnych).

Podczas dzisiejszej wycieczki odwiedziliśmy linie na co dzień nie używane w ruchu pasażerskim i, tak się złożyło, że wszystkie funkcjonują dzięki wojsku. W pierwszej kolejności dojechaliśmy do Smardzka (pierwsza stacja na linii Świdwin – Połczyn Zdrój – Grzmiąca, zamkniętej dla ruchu osobowego w 1996, a towarowego w 1999; obecnie przejezdny jest tylko odcinek do Smardzka, gdyż znajduje się tam bocznica do wojskowego lotniska). Następnie przemieściliśmy się do Runowa Pomorskiego, skąd wyjechaliśmy w kierunku Szczecinka, dojeżdżając do Czaplinka i cofając się do Złocieńca. Stąd udaliśmy się najpierw na północ, na fragment linii Złocieniec – Połczyn Zdrój, która w niemal całości została przekształcona w ścieżkę rowerową (między przystankiem Grotniki a bramą jednostki wojskowej w Budowie minęliśmy początek rowerowego szlaku). Kolejną atrakcją był wyjazd ze Złocieńca na południe, linią, którą niegdyś dało dojechać się aż do Choszczna przez Mirosławiec i Drawno. Przez spokojne lasy dotarliśmy do Wierzchowa Pomorskiego-niegdyś węzłowej stacji, ponieważ odgałęziała się tu trasa do Wałcza. Oprócz węzła kolejowego w Wierzchowie znajduje się też więzienie, które swą obecność zaznacza długim murem ciągnącym się na wyciągnięcie ręki za oknem pociągu. Po krótkim postoju ruszyliśmy w kierunku Mirosławca, nie dojeżdżając jednak do niego – zakonczyliśmy podróż nieopodal pomnika upamiętniającego ofiary katastrofy wojskowej CASY w 2008 roku, chwilę wcześniej podziwiając zza okna wojskowe lotnisko.

Zazwyczaj nie zamieszczam opisów odbiegających od głównej tematyki portalu, jednak dziś postanowiłem zrobić wyjątek. Mam nadzieję, że choć jedną osobę zainteresowałem tym opisem:)

Nowe wyparło stare © michuss

W Czaplinku © michuss

"Kikut" na linii Złocieniec - Połczyn Zdrój (przystanek Grotniki) © michuss

Wierzchowo Pomorskie - dawniej węzłowa stacja, w głębi więzienie © michuss

Wierzchowo Pomorskie - nieczynne semafory wyjazdowe © michuss

Pomnik pamięci ofiar katastrody CASY w 2008 © michuss

Sprawy w Stargardzie.

Po powrocie z pracy podjechałem załatwić jedną sprawę w mieście, a potem na zakupy do tesco. Razem wyszło 8,5 km, z czego 1,5 km w terenie (na tyłach zakładu karnego).

Wieczorem nad Miedwie i z powrotem. Dość mocno wiało ze wschodu i południowego wschodu. Kolano w miarę ok, ale też i dystans mizerny.

STARGARD-Zieleniewo-promenada nad Miedwiem-Morzyczyn i z powrotem

Pierwsza jazda po, niech policzę, 11 dniach. Z roweru, oprócz różnorakich obowiązków i przyjemności, ściągnął mnie podejrzany ból kolana, który swe źródło ma najprawdopodobniej w nagłym, awaryjnym wypinaniu prawej stopy z spda w lesie pod Niedźwiedziem w dniu 12 marca. Od tego wydarzenia miałem już dwie dłuższe przerwy i sam nie wiem co myśleć, bo dzisiaj jak wsiadłem to nie ujechałem nawet kilometra jak znów odczułem charakterystyczne ni to kłucie, ni uciskanie:( Narastało to to przy jeździe pod wiatr lub pod górę (co logiczne), słabło przy jeździe z wiatrem i na lżejszym przełożeniu. Nie powiem, żeby mnie to szczególnie ucieszyło.

Jest jednak iskierka nadziei, bo jakiś kilometr przed domem doszedłem do wniosku, że to siodło to coś chyba za nisko i... nie chcę zapeszać, ale ból nieco jakby ustąpił. No nic, zobaczymy co będzie dalej. Najbliższa okazja do jazdy dopiero we wtorek.

Dzisiejsza jazda pomiędzy jedną a drugą pracą (szef nas wcześniej zwolnił z okazji W.P.). Wiatr z południa, sucho, słonecznie. Wyjazd o 15.20, powrót o 16.20 (kilka minut postoju na molo nad Miedwiem).

Przy okazji Wesołych Świąt wszystkim tym, którzy to przeczytają.