Powrót z portu do domu, nieco okrężną drogą. Między innymi przez wciąż jeszcze nie otwartą dla ruchu "chociwelkę" - to ostanie chwile spokoju na tej trasie. Potem dawno nie jeżdżonymi drogami w okolicy Sowna - dojechałem przez Wielichówko i Cisewo aż do Morzyczyna. Stamtąd powrót przez Jęczydół i Kołbacz do domu. Ale z Kołbacza nie przez Stare Czarnowo, tylko od Śmierdnicy przez Drogę Bieszczadzką.

Pierwsza jazda z córeczką. Ale nie, że w foteliku, tylko "solo" :) W sumie była to przymiarka do roweru, który być może wkrótce będzie jej.

Obowiązki w ciągu dnia tak zaplanowane, że udało mi się dojechać do portu, zostawić tam na cały dzień rower i potem na nim wrócić.

Bez większego planu. Słonecznie, pięknie, wiosennie, choć dość zimno-wietrznie. Pierwszy raz przeciągnąłem Hankę przez Bukową.

Tak się ten dzień ułożył, że dopiero po 21 mogłem ruszyć z portu do domu. Nadłożyłem drogi przez uśpione wiochy wokół Gryfina.

Rano po długim czasie przez Zaleskie Łęgi. Jesto ok, sucho, błota, ani kopnego piachu nie ma.

Po pracy sprawy w banku, potem lody u Dutkiewicza na Jagiellońskiej, gdzie przy okazji rozmowa ze starszą panią, pionierką Szczecina na temat np. dzisiejszej rocznicy powstania w getcie warszawskim. Po lodach przyszła kolej na zakupy w "oszą" i domknięcie rundki przez Gryfino.

Rano do pracy przez Drogę Górską i pętlę Turkusowa. Z kolei z powrotem po zakupie rogali makowych od Reczyńskich na drogę jadę do Niemiec. Zrobiłem tam ponad 50 km przypominając sobie ulubione, wspaniałe drogi. Jedynym minusem był jakiś burak w pick-upie, który strąbił mnie na Blankensee-Bismark, a potem wymachiwał coś łapami. Poza tym wszystko ok. A, no jeszcze wiatr. A wiadomo - "najgorszy jest wiatr"... ;) Bardzo zimny. Za Tantow ubieram kurtkę i mimo, że termometr pokazuje +12 to jest mi zimno! Pod koniec trasy zdołałem jeszcze zrobić zakupy w podjuskiej Biedrze, nota bene jedynej chyba w Szczecinie, gdzie niestety nie da się kupić wina (ani whisky czy też wódeczki), bo przez ulicę sąsiaduje z kościołem. Durny przepis...

Powrót ze świąt. Zaliczenie ulubionych szlaków z czasów, gdy mieszkałem w Stargardzie.

Dojazd na święta zaplanowałem sobie na raty. Początkowo chciałem wystartować z Wałcza i finiszować w Bydgoszczy, Pruszczu Pomorskim lub Warlubiu, ale stanęło jednak na tym, że pojadę najpierw kawałek zahaczając o Łobez, a potem złapię osobowy do Słupska w Świdwinie i z tegoż Słupska znaną i sprawdzoną, dawno nie jechaną DW213 dojadę sobie do Wejherowa.

Jak postanowiłem tak zrobiłem. Dużym zaskoczeniem były śliskie drogi i śnieg w okolicach Cieszyna Łobeskiego (pierwszy etap tutaj zaczynałem). Potem dość zimno i wietrznie (ale pomagał). Gdy wyjeżdżałem ze Słupska pięknie świeciło słońce. Niestety dalej pogoda się trochę popsuła, a w okolicach Główczyc towarzyszył mi wręcz deszcz ze śniegiem. Za Wickiem zapadły ciemności i ostatnie czterdzieści parę km pokonuję w takich warunkach. Muszę popracować nad ustawieniem lampy. Wożę ją teraz na podstawce mocowanej do widelca i kilkukrotnie zdarzyło się, że kierowcy nadjeżdżąjący z naprzeciwka dawali mi do zrozumienia, że ich oślepiam...